Love is a serious illness

“காதல் ஒரு தீவிரமான நோய்” — Plato கூறிய இந்த வார்த்தை அரவிந்தின் மனதில் அடிக்கடி ஒலித்துக்கொண்டே இருந்தது.

அரவிந்த் ஒரு அமைதியான இளைஞன். வாழ்க்கையை கணக்கிட்டு நடத்துபவன். அவனுக்கு எல்லாமே திட்டமிட்டபடி நடந்தால் தான் சந்தோஷம். காதல், உணர்ச்சி, இதயம் — இவை அவனுக்கு ஒரு பலவீனம் என்று தோன்றியது.

ஒரு நாள், அவன் அலுவலகத்தில் புதியதாக சேர்ந்தாள் நந்தினி. அவள் சிரிப்பு ஒரு இசை போல. அவள் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவன் மனதை மெதுவாகத் தொட்டது.
முதல் நாள் அவளை பார்த்தபோது, “இது ஒரு சாதாரண ஈர்ப்பு தான்” என்று அவன் மனதில் நினைத்தான்.

ஆனால் நாட்கள் சென்றபோது, அந்த “சாதாரணம்” மாற ஆரம்பித்தது.

அவள் இல்லாத நாள் — அலுவலகம் வெறுமையாகத் தோன்றியது.
அவள் சிரிக்காத நாள் — அவன் மனம் அமைதியிழந்தது.
அவள் பேசாமல் இருந்தால் — அவன் நாள் முழுவதும் குழப்பமாக இருந்தது.

“இது என்ன?” என்று அவன் தன்னிடம் கேட்க ஆரம்பித்தான்.

ஒரு இரவு, தனியாக அமர்ந்து கொண்டிருந்தபோது, அந்த வரிகள் மீண்டும் நினைவுக்கு வந்தது:
“காதல் ஒரு தீவிரமான நோய்.”

“அப்படியானால், நான் நோயாளியா?” என்று அவன் சிரித்தான்.

ஆனால் அந்த சிரிப்பில் ஒரு உண்மை இருந்தது.

அவன் உணர்ந்தான் —
இந்த ‘நோய்’ மருந்தால் குணமாகாது.
இந்த ‘நோய்’ மனதை உடைக்கவும் முடியும்…
அதே நேரத்தில், அதை உயிரோடு வைத்திருக்கவும் முடியும்.

அடுத்த நாள், அவன் துணிவுடன் நந்தினியிடம் சொன்னான்:
“நீ இல்லாத வாழ்க்கை எனக்கு சாத்தியமில்லை போல இருக்கு…”

நந்தினி ஒரு நிமிடம் அமைதியாக இருந்தாள்.
பின்னர் மெதுவாக சிரித்து,
“அப்படின்னா… இந்த நோயை நாம இருவரும் சேர்ந்து வாழலாம்…” என்றாள்.

அந்த நொடியில், அரவிந்த் புரிந்துகொண்டான் —
காதல் ஒரு நோய் தான்… ஆனால் அது வரும்போது, வாழ்வை முழுமையாக்கும் ஒரு இனிய நோய்.

Written by Jerom